Powstanie podziemnych korytarzy i tuneli pod ulicami Kłodzka zawdzięczamy działalności mieszkańców, którzy od XIII do XVII wieku drążyli swoje piwnice pod budynkami Starego Miasta przede wszystkim w celach gospodarczych z przeznaczeniem ich na magazyny. Położenie Kłodzka na skrzyżowaniu szlaków handlowych stwarzało dogodne warunki do rozwoju handlu. Podziemne komory miały głębokość nawet 30 metrów, a niska temperatura pozwalała na długo zachować świeżość przechowywanych w nich produktów spożywczych. Dzięki temu zyskały one sławę nie tylko w najbliższej okolicy, ale również wzdłuż Bursztynowego Szlaku. W piwnicach kłodzkich leżakowało słynne piwo kłodzkie, którego tajemnica smaku kryła się właśnie w długim okresie przechowywania go w odpowiednio niskiej temperaturze. W czasie wojen podziemne komory wykorzystywane były w celach obronnych jako schrony. Przez kilka wieków drążenia i pogłębiania podziemnych korytarzy pod Kłodzkiem powstała gęsta sieć dwu- a nawet trójkondygnacyjnych piwnicznych pomieszczeń. Piwnice pod kamienicami starówki połączone były siecią podziemnych przejść z ratuszem, w sukiennicach którego przed wiekami swoje kramy mieli kłodzcy rzemieślnicy. Ułatwiało im to w znaczny sposób dostęp do towarów.

Mieszkańcy przekopywali podziemia pod budynkami na własną rękę, nie zdając sobie sprawy z zagrożenia, jakie niosło ze sobą ich działanie. Z powodu braku odpowiednich zabezpieczeń podziemnych korytarzy, w latach pięćdziesiątych XX w. znaczna część Starówki była zagrożona. Zaczęły osiadać fundamenty budynków oraz pękać ściany kamienic. Kłodzkie podziemia stały się zagrożeniem dla miasta i jego mieszkańców.

Z pomocą kłodzkiej Starówce przyszła ekipa specjalistów z Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, warszawska grupa speleologów oraz górnicy z Przedsiębiorstwa Robót Górniczych w Wałbrzychu. W kwietniu 1962 roku rozpoczęły się kilkuletnie prace związane z zabezpieczeniem podziemi. W wyniku prac konieczne stało się wyburzenie wielu zabytkowych kamienic północnej pierzei rynku oraz kilku zabudowań przy ulicy Łukasińskiego. Udało się natomiast uchronić przed zburzeniem fundamenty i podziemia pod południową, wschodnią i częścią zachodniej pierzei placu B. Chrobrego.

Wieloletnie prace zabezpieczające pozwoliły ocalić najstarszą część Kłodzka, pojawiła się również możliwość wyodrębnienia wielopoziomowej podziemnej trasy pod ulicami Starówki. Projekt owej trasy przygotowany został w 1966 roku w rocznicę obchodów Milenium Chrztu Polski i Tysiąclecia Państwa Polskiego. Dacie tej zawdzięczamy nazwę trasy – Podziemna Trasa Turystyczna im. Tysiąclecia Państwa Polskiego.

Podziemne miasto kryje w sobie wiele tajemnic. W części przeznaczonej do zwiedzania  trasa jest w całości oświetlona, a w kilku bocznych zaułkach przygotowane są ekspozycje o charakterze historycznym. Do najciekawszych eksponatów należą podziemna piekarnia, studnia, narzędzia tortur, kolekcja halabard, kościotrup oraz kat ucinający skazańcowi głowę. Podziemna Trasa Turystyczna liczy ok. 600 metrów długości i przebiega od ulicy Zawiszy Czarnego ku wyjściu przy Twierdzy w obrębie ulicy Grodzisko. Udostępniona do zwiedzania  została 4 grudnia 1976 roku, stanowi jedną z ciekawszych w Polsce podziemnych tras.

Podziemna trasa turystyczna na czas trwania remontu będzie nieczynna!